രാധേകൃഷ്ണാ

എന്റെ മനസ്സേ!

നിന്നില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ ചിലതൊക്കെ 

പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു!

അതു ഞാന്‍ നിന്നോടു തന്നെ

ഉള്ളതു പോലെ പറയാം.

എന്റെ മനസ്സേ! ശാന്തമായിരിക്കു!

എന്റെ മനസ്സേ! പതറാതെയിരിക്കു!

എന്റെ മനസ്സേ നിയന്ത്രണത്തോടെ ഇരിക്കു!

 എന്റെ മനസ്സേ! ആഹ്ലാദത്തോടെ ഇരിക്കു!

എന്റെ മനസ്സേ! ധൈര്യമായിരിക്കു!

എന്റെ മനസ്സേ! വിശ്വാസത്തോടെ ഇരിക്കു!

എന്റെ മനസ്സേ!  സ്നേഹത്തോടെ ഇരിക്കു!

എന്റെ മനസ്സേ! ശ്രദ്ധയോടെ ഇരിക്കു!

എന്റെ മനസ്സേ! ഉണര്‍ന്നിരിക്കു!

എന്റെ മനസ്സേ! തനിച്ചിരിക്കു!

എന്റെ മനസ്സേ! വിശന്നിരിക്കു!

 എന്റെ മനസ്സേ! തൃപ്തിയോടെ ഇരിക്കു!

 എന്റെ മനസ്സേ! ആനന്ദത്തോടെ ഇരിക്കു!

    

എന്റെ മനസ്സേ! കൃഷ്ണന്റെ കൂടെ ഇരിക്കു!

എന്റെ മനസ്സേ! ഗുരുവിന്റെ കൂടെ ഇരിക്കു!

 എന്റെ മനസ്സേ! 

നീ നേരെയിരുന്നാല്‍ ഞാനും നേരെ ഇരിക്കും!

ഞാന്‍ നേരെ ഇരുന്നാല്‍ നീ സ്വൈരമായി ഇരിക്കും!

നാം രണ്ടു പേരും പരസ്പരം 

ആശ്രയിച്ചാണ് ഇരിക്കുന്നത്!   

നമ്മളില്‍ ഒരാള്‍ ശരിയല്ലെങ്കില്‍

രണ്ടു പേര്‍ക്കും വിഷമമാണ്!

അതു കൊണ്ടു മത്സരം വേണ്ടാ!

ഇന്നു മുതല്‍ രണ്ടു പേരും ശരിയായി

ഇരിക്കാന്‍ പരസ്പര ധാരണയില്‍ എത്താം! 

ഇനി നമ്മുടെ ജീവിതം സുഖമാകും!

ഇതിന്റെ ആവശ്യമുണ്ടോ?

രാധേകൃഷ്ണാ

പേടിച്ചിട്ടു എന്തു കിട്ടി?

കുഴങ്ങിയിട്ട് എന്തു കിട്ടി?

രക്ഷപെടണം എന്നു കരുതിയിട്ടു

എന്തു കിട്ടി?

തളര്‍ന്നിട്ടു എന്തു കിട്ടി?

വേദനിച്ചിട്ടു എന്തു കിട്ടി?

പുലമ്പിയിട്ടു എന്തു കിട്ടി?

കരഞ്ഞിട്ടു എന്തു കിട്ടി?

വിറച്ചിട്ടു എന്തു കിട്ടി?

പൊട്ടിക്കരഞ്ഞിട്ടു എന്തു കിട്ടി?

വേവലാതിപ്പെട്ടിട്ടു എന്തു കിട്ടി?

വെറുത്തിട്ടു എന്തു കിട്ടി?

വയറെരിഞ്ഞിട്ടു എന്തു കിട്ടി?

ശപിച്ചിട്ടു എന്തു കിട്ടി?

അസൂയപ്പെട്ടിട്ടു എന്തു കിട്ടി?

ഒന്നു ആലോചിച്ചു നോക്കു..

സ്വൈരം നശിപ്പിച്ചു..

ചിരി നഷ്ടപ്പെട്ടു..

വിശ്വാസം കളഞ്ഞു..

ആരോഗ്യത്തെ തുലച്ചു...

ദിവസങ്ങള്‍ പാഴാക്കി..

സമയം കെടുത്തി..

ജീവിതം നരകമാക്കി..

ഇതിന്റെ ആവശ്യമുണ്ടോ?

വിശ്വാസത്തോടു കൂടി ഇരിക്കു...

ചിരിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരിക്കു...

നാമം ജപിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരിക്കു...

ജീവിതം തനിയെ നടക്കും....

തീരുമാനം നിന്റേത്...

രാധേകൃഷ്ണാ

കൃഷ്ണാ...

നിന്നോടു ചില സത്യങ്ങള്‍ പറയാന്‍ പോകുന്നു.

കൃഷ്ണാ..

അതൊക്കെ നിനക്കറിയാവുന്നതാണ്

എന്നാലും പറയണം എന്നു തോന്നുന്നു.

കൃഷ്ണാ...

എന്നെ നേരേയാക്കാന്‍ എനിക്കു കഴിയുന്നില്ലാ.

നിനക്കു എന്നെ വേണമെങ്കില്‍

എന്നെ നേരേയാക്കു. 

കൃഷ്ണാ...

എനിക്കു തെറ്റുകള്‍ ചെയ്യുന്നത്‌ നിറുത്താന്‍ 

പറ്റുന്നില്ലാ..

എന്റെ തെറ്റുകള്‍ നിനക്കു ഇഷ്ടമല്ലെങ്കില്‍

എന്നെ തിരുത്തു...

കൃഷ്ണാ...

എനിക്കു ആശകളെ ജയിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല..

നിനക്കു എന്നെ ഇഷ്ടമാണെങ്കില്‍

എന്നെ ആശകളില്‍ നിന്നും വിജയിപ്പിക്കു.

കൃഷ്ണാ...

എനിക്കു ഒന്നും തന്നെ നേരാം വണ്ണം

ചെയ്യാന്‍ സാധിക്കുന്നില്ല.

നീ തന്നെ എന്നെ കൊണ്ടു എല്ലാം

നേരം വണ്ണം ചെയ്യിക്കണം....

കൃഷ്ണാ...

എനിക്കു ഒരു ചുമതലയുമില്ല..

കൃഷ്ണാ...

എനിക്കു ഒരു ശ്രദ്ധയുമില്ല..

കൃഷ്ണാ...

ഞാന്‍ വൃഥാ ജീവിക്കുന്നു..

കൃഷ്ണാ...

ഞാന്‍ ഇനിയും നന്നായില്ല..

കൃഷ്ണാ...

നിനക്കു വേണമെങ്കില്‍ എന്നെ നേരേയാക്കു..

കൃഷ്ണാ...

നീയല്ലാതെ മറ്റാര്‍ക്കും അതിനു കഴിയില്ല.

നേരേയാക്കിയാല്‍ നിനക്കു സന്തോഷം.

ഇല്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും.

ഇതു നിനക്കും അറിയാം എനിക്കും അറിയാം.

ഇനി തീരുമാനം നിന്റേത്..

കരുണ കാണിക്കു!

രാധേകൃഷ്ണാ

ഹൃദയമേ! രാമന്‍ പറയുന്നതു കേള്‍ക്കു..

മനസ്സേ! കൃഷ്ണന്‍ പറയുന്നതു കേള്‍ക്കു..

ബുദ്ധിയേ! ഗുരു പറയുന്നതു കേള്‍ക്കു..

തലയേ! ഭജനയ്ക്കു അനുസരിച്ചു ആടൂ...

കണ്ണുകളേ! സൂര്‍ദാസര്‍ കണ്ടതു കാണൂ...

ചെവികളേ! ശുക ബ്രഹ്മം പറയുന്നതു കേള്‍ക്കു..

 മൂക്കേ! തുളസിയുടെ ഗന്ധം നുകരു...

നാക്കേ! കുലശേഖരര്‍ പറയുന്നതു ചെയ്യു...

വായേ! ഭഗവത് പ്രസാദം കഴിക്കു...

തോളുകളേ! ഭഗവാന്റെ പല്ലക്കു എടുക്കു...

കൈകളേ! ഭാഗവത കൈങ്കര്യം ചെയ്യു...

വിരലുകളേ! പാണ്ഡുരംഗനെ തലോടു ...

തുടകളേ! കണ്ണനെ ചുമക്കു...

കാലുകളേ! സത്സംഗത്തിന് വേണ്ടി മാത്രം

നടക്കു...   

എന്റെ ശരീരമേ! ഒന്നു സഹകരിക്കു..

എന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളേ! ഒന്നു സഹായിക്കു..

എന്റെ മനസ്സേ! ഒന്നു ദയവു കാണിക്കു...

എന്റെ ഹൃദയമേ! ഒന്നു ജീവിക്കാന്‍ അനുവദിക്കു!

എന്റെ ബുദ്ധിയേ! ഒന്നു അനുസരിക്കു...

നിങ്ങളു പോലും എന്നെ സഹായിച്ചില്ലെങ്കില്‍ 

ഈ ലോകത്തു ആരു എന്നെ സഹായിക്കും?

ദയവു ചെയ്തു സഹായിക്കു...

നിങ്ങളുടെ ഇടയില്‍ പെട്ടു പോയ 

ഒരു പാവപ്പെട്ട മനുഷ്യന്‍

കെഞ്ചുന്നതു കേള്‍ക്കു...

കരുണ കാണിക്കു....

ലോകാത്ഭുതം!

രാധേകൃഷ്ണാ

മനുഷ്യര്‍ക്കു വേണ്ടി നീ എങ്ങിയാല്‍

നിനക്കു ഭ്രാന്താണ്!

മനുഷ്യരെ വിശ്വസിച്ചാല്‍

നിനക്കു ഭ്രാന്താണ്! 

മനുഷ്യരില്‍ പ്രതീക്ഷ വെച്ചാല്‍

നിനക്കു ഭ്രാന്താണ്! 

മനുഷ്യരില്‍ സ്നേഹം അന്വേഷിച്ചാല്‍

നിനക്കു ഭ്രാന്താണ്! 

   മനുഷ്യര്‍ക്കു വേണ്ടി കാത്തിരുന്നാല്‍

നിനക്കു ഭ്രാന്താണ്! 

മനുഷ്യരില്‍ നിന്നും സത്യം പ്രതീക്ഷിച്ചാല്‍

നിനക്കു ഭ്രാന്താണ്! 

മനുഷ്യരില്‍ നിന്നും ശ്രദ്ധ പ്രതീക്ഷിച്ചാല്‍

നിനക്കു ഭ്രാന്താണ്! 

മനുഷ്യരില്‍ നിന്നും സഹായം പ്രതീക്ഷിച്ചാല്‍

നിനക്കു ഭ്രാന്താണ്!

മനുഷ്യരില്‍ നിന്നും മര്യാദ പ്രതീക്ഷിച്ചാല്‍

നിനക്കു ഭ്രാന്താണ്!

മനുഷ്യരില്‍ നിന്നും സത്യസന്ധത പ്രതീക്ഷിച്ചാല്‍

നിനക്കു ഭ്രാന്താണ്!

മനുഷ്യരില്‍ നിന്നും എന്തു പ്രതീക്ഷിചാലും

നിനക്കു ദുഃഖം മാത്രമാണ്! 

അവര്‍ നല്ലവരായിരുന്നെങ്കില്‍

സന്തോഷിക്കു!

അവര്‍ അങ്ങനയെ ഇരിക്കു എന്നു നീ

വിചാരിച്ചാല്‍ നിനക്കു ഭ്രാന്താണ്!

ഇന്നു സഹായം ചെയ്‌താല്‍

അതു സ്വീകരിക്കു!

നാളെ നിന്നെ വലിച്ചെറിഞ്ഞാലും 

അതു സ്വീകരിക്കു!  

ആരും ഇവിടെ ഒരേ പോലെ ഇരിക്കുന്നില്ല!

ഇതിനൊക്കെ വേണ്ടി നീ ദുഃഖിച്ചാല്‍ 

നിന്റെ കണ്ണന്‍ നിനക്കു തരുന്ന സന്തോഷത്തെ

ആരു അനുഭവിക്കും?

മനുഷ്യനെ മനസ്സിലാക്കു....

ആരു എങ്ങനെ,mi ഒന്നും തന്നെ

നിനക്കു ഉള്ളതു പോലെ അറിയില്ല...

അതു കൊണ്ടു മനുഷ്യരെ കുറിച്ചുള്ള

നിന്റെ സങ്കല്പങ്ങളെ ദൂരെ കളഞ്ഞിട്ടു

ലോകത്തെ കാണൂ...

മനുഷ്യ മൃഗം..

ചിലപ്പോള്‍ മനുഷ്യനായിരിക്കും

ചിലപ്പോള്‍ മൃഗ മനുഷ്യനായിരിക്കും..

മനുഷ്യര്‍ കുറച്ചു മൃഗീയതയോടെ ഇരുന്നാല്‍

മനുഷ്യ മൃഗം...

മനുഷ്യര്‍ കുറച്ചു മനുഷ്യത്വത്തോടെ 

ഇരുന്നാല്‍ മൃഗ മനുഷ്യന്‍..

മനുഷ്യ മൃഗം എന്തു ചെയ്യും എന്നു

ആരുക്കും അറിയില്ല..

മനുഷ്യമൃഗം മനുഷ്യനായി മാത്രം

ജീവിച്ചാല്‍ അതു തന്നെ ലോകാത്ഭുതം..

 ലോകത്തിലെ വലിയ അത്ഭുതം...

നീ മനുഷ്യ മൃഗമാണോ?

മൃഗ മനുഷ്യനാണോ?

മനുഷ്യാ നീ കണ്ടുപിടിക്കു... 

 

നീയില്ലാതെ ഞാനില്ല....

രാധേകൃഷ്ണാ

ഞാന്‍ എന്നെ തിരയുന്നു!

കാമത്തില്‍ മുഴുകി പോയ എന്നെ

ഞാന്‍ തിരയുന്നു!

കോപത്തില്‍ കുടുങ്ങി പോയ

എന്നെ ഞാന്‍ തിരയുന്നു!

ഭീതിയില്‍ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന എന്നെ

ഞാന്‍ തിരയുന്നു!

അഹംഭാവത്തില്‍ ഉടക്കി പോയ

എന്നെ ഞാന്‍ തിരയുന്നു!

സ്വാര്‍ത്ഥതയില്‍ ചുറ്റി കൊണ്ടിരിക്കും

എന്നെ ഞാന്‍ തിരയുന്നു!

കുഴങ്ങലില്‍ അലിഞ്ഞു പോയ

എന്നെ ഞാന്‍ തിരയുന്നു!

പെട്ടെന്നു എന്നെ എനിക്കു ലഭിക്കുന്നു!

പലപ്പോഴും ലഭിക്കുന്നില്ല!

ചിലപ്പോള്‍ എനിക്കു എന്നെ

ഭംഗിയായി ലഭിക്കുന്നു!

അതു ഞാന്‍ നാമം ജപിക്കുന്ന സമയം!

നാവു കൃഷ്ണന്റെ നാമത്തെ ജപിച്ചാല്‍ എനിക്കു

എന്നെ ലഭിക്കുന്നു!

കൃഷ്ണന്റെ നാമത്തെ ഞാന്‍ മറന്നു പോയാല്‍

എനിക്കു എന്നെ തിരയേണ്ടി വരുന്നു!  

എത്ര തിരഞ്ഞാലും എനിക്കു എന്നെ

കിട്ടുന്നില്ല!

വീണ്ടും നാവു നാമത്തെ ജപിച്ചാല്‍

എന്നെ ലഭിക്കുന്നു!

എന്തൊരു അതിശയമാണ്!

എനിക്കു എന്നെ ലഭിക്കുമ്പോള്‍  

എത്ര സന്തോഷം! 

ഞാന്‍ എന്നെ തിരയുമ്പോള്‍ എത്ര ദുഃഖം?

കൃഷ്ണാ...

ഒന്നു നന്നായി മനസ്സിലായി...

നീയില്ലാതെ ഞാനില്ല...

നീയില്ലാതെ ഞാന്‍ ഭയങ്കരം...

നീയില്ലാതെ ഞാന്‍ നികൃഷ്ടം...

നീയില്ലാതെ ഞാന്‍ നിന്ദ്യം...

നീയില്ലാതെ ഞാന്‍ മലം..

നീയില്ലാതെ ഞാന്‍ ഇല്ല...

നീയില്ലാത്ത എന്നെ വേണ്ടാ...

എല്ലാ ജീവരാശികളും വിജയിക്കട്ടെ!

രാധേകൃഷ്ണാ

മകര പൊങ്കല്‍!

സൂര്യ ദേവാ നീ വിജയിക്കട്ടെ!

ഗോമാതാ നീ വിജയിക്കട്ടെ!

ഋഷഭമേ നീ വിജയിക്കട്ടെ!

നെല്‍പാടമേ നീ വിജയിക്കട്ടെ!

വെള്ളമേ നീ വിജയിക്കട്ടെ! 

കൃഷിയേ നീ വിജയിക്കട്ടെ!

ഭൂഗോളമേ നീ വിജയിക്കട്ടെ!

എല്ലാ ജീവരാശികളും വിജയിക്കട്ടെ!

എല്ലാ സുഖവും ലഭിക്കട്ടെ!

എല്ലാ ഐശ്വര്യവും എല്ലാവര്‍ക്കും കിട്ടട്ടെ!

എല്ലാ ആശീര്‍വാദങ്ങളും പ്രാപിക്കട്ടെ!

മകര പൊങ്കല്‍ ആശംസകള്‍!